Ve zaman geçer gün gelir biri sizi hayatla tanıştırır

Ve zaman geçer gün gelir biri sizi hayatla tanıştırır .
Oysa ne gerek vardı buna. Yaşıyorduk , ne güzel gülüyorduk . Bu yaşam denen kavganın dondurucu gülümsemesine ne diye atıldık ki biz ?
Sadece gülmek . Çokça gülmek . Seninle gülmek .Çok şey mi istedim bilmem . Sahi başaramaz mıydık deneseydik ? Hayatın çığlıklarını bastıramaz mıydı kahkahalarımız ?
Yerle bir eder bizi bu hengame . Gülemeyiz istesekte delicesine dedin .. dedin ve hüznün kıyısına daldın . Ne yaptıysam da ulaşamadım senın kıyına . O mert ve imanlı duruşuna ..
Oysa aynı gökyüzüne bakıyorduk aynı yıldızları kucaklıyordu gözlerimiz . Bu kadar yanyanaydık seninle ..
Aynı kitaba iman etmiştik . aynı ayetleri okuyorduk aşkla . bak işte bu kadar yanyanayız .. Şimdi sen söyle yanyana değil miymişiz ?
Ve zaman geçer gün gelir biri sizi hayatla tanıştırır ve siz bunu o gittikten sonra anlarsınız .
                                                   
                                                                                             Elzem ..