Zamanında hepimizin ışıl ışıl gözleri vardı .. Bakmaya kıyılamayanlardan ..
Ay gibi apaçık parlak nur saçan kalplerimiz vardı .. pür-ü pak .. Utançlarımız vardı ,kötü sözlerden kaçışlarımız , kızıp köşelere saklanışlarımız vardı .. Ömürlük duygularımız vardı , kimsenin değiştirmeyeceği .Hayallerimiz vardı ,gökyüzü kadar uçsuz bucaksız, sonu gelmeyen . ? hepsi nereye gitti ? Ne oldu o'nlara .. Işıl ışıl bakan gözlerin feri söndü .Temiz kalplerimiz kir pas içinde .. Utanmıyoruz hiç birşeyden .. Kızarmıyor yüzümüz . Kızmıyoruz kimselere kızamıyoruz .. Saklanmıyoruz apaçık ortadayız işte .. Herşey ortalıkta olup bitiyor.. Herşey anlık duyguların ihtirasına yenik düşüyor. En kötüsü artık hayal kurmuyoruz.Umut etmiyoruz ,sabretmiyoruz ,beklemiyoruz , dua etmiyoruz .. Bize ne oldu böyle ?

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder